چه خوب شد که انقلاب شد، که ظلم برچیده شد، و عدل برقرار شد. خفقان رفت و آزادی آمد.
چه خوب شد که شاه رفت، شاه خائن، که نوکر بیگانه و دشمن مردم بود. شاهی که فکر میکرد در همه چیز صاحبنظر است، صلاح مردم را بهتر از خودشان میداند، صدای مخالف را باید در حلقش خفه کرد تا به گوش مردم نادان نرسد...
چه خوب شد که پهلوی رفت، که بساط حکومت مادامالعمر برای همیشه جمع شد، که قانون ظالمانهی سربازی که رضاخان به تقلید از اجنبی و برای کنترل کردن مردم وضع کردهبود دیگر وجود ندارد.
چه عالی شد که مردم دیگر مجبور نیستند طبق خواستهی حکومت لباس بپوشند، مجبور نیستند طبق تجویز حاکمیّت با هم رابطه داشتهباشند، مجبور نیستند از خانه که بیرون میروند نگران باشند که پلیس چه کارشان خواهدکرد. چه خوب که حریم افراد حرمت دارد.
چه خوب که مردم دیگر از دولت نمیترسند، بلکه دولت از مردم واهمه دارد.
چه خوب که با اکثر کشورهای دنیا دشمنی آشکار یا پنهان داریم؛ آنها همه بد هستند. ما همه خوبیم.
چه خوب که دیروز ذلیل بودیم و امروز عزیزیم. دیروز مثل نوکرشان بودیم که بدون ویزا به مملکتشان میرفتیم، امروز ویزا میخواهیم و نمیدهند.
چه خوب که دهان آمریکا را صاف کردیم و هیچ غلطی نتوانست بکند و نمیتواند هم. چه خوب که در دنیا یاور مظلوم و دشمن ظالم هستیم. چه خوب که نژادپرست نیستیم.
چه خوب که تمامیت ارضیمان را حفظ میکنیم و حتّی به گستراندنش هم میاندیشیم، امّا این یکی بین خودمان بماند.
چه خوب که آپولو هوا میکنیم و انرژی هستهای داریم. به مصیبتش میارزید.
چه خوب که طبقهی ممتازی که پاسخگوی هیچ کس نباشد، دیگر نداریم. ثروتاندوزان قدرتمندی که مردم را خوار میشمردند، یا فرار کردند یا اعدام شدند. دیگر وجود ندارند.
چه خوب که آن بنیادهای طاغوتی فرو ریختند و به جای آنها بنیاد شهید و بنیاد مستضعفان داریم.
چه خوب که چیزهایی برای صادر کردن داریم و چه خوب چیزهایی برای صادر کردن داریم: نفت و بنیادگرایی. هم خودمان مصرف میکنیم و هم به بقیه میفروشیم.
چه خوب که دولت پاسخگوی مردم است، قانونها شفّافند و در دسترس همگان.
چه خوب که اسرائیل را به رسمیت نمیشناسیم و فلسطین را حمایت میکنیم. برای آیندهی فلسطین هم برنامهریزی کردهایم.
چه خوب که داد زدیم، داد زدن را چه خوب یاد گرفتیم. آنها چه میگویند؟ صدایشان را نمیشنویم.
چه خوب که دیروز اسیر بودیم و امروز آزادیم، رسانههای آزاد داریم، اقتصاد آزاد داریم، هوای آزاد داریم و سقوط آزاد.
چه خوب که حکومت علوی داریم، که منتقدش را مجال میدهد، مخالفش را نمیکشد، و به مجیزگویی محتاج نیست.
چه قدر ما خوبیم. چرا ما این قدر خوبیم؟ ما کی به این خوبی شدیم؟ از بدو خلقت. خدا خاک ما را با گلاب گل کرد.
چه کردیم ما. دنیا هنوز متعجّب است. ما را نمیفهمند. ما از زمانهمان فراتریم. ارزش ما فردا معلوم میشود و هر فردایی را فرداییست، تا فردای قیامت.
چه خوب شد که شاه رفت، شاه خائن، که نوکر بیگانه و دشمن مردم بود. شاهی که فکر میکرد در همه چیز صاحبنظر است، صلاح مردم را بهتر از خودشان میداند، صدای مخالف را باید در حلقش خفه کرد تا به گوش مردم نادان نرسد...
چه خوب شد که پهلوی رفت، که بساط حکومت مادامالعمر برای همیشه جمع شد، که قانون ظالمانهی سربازی که رضاخان به تقلید از اجنبی و برای کنترل کردن مردم وضع کردهبود دیگر وجود ندارد.
چه عالی شد که مردم دیگر مجبور نیستند طبق خواستهی حکومت لباس بپوشند، مجبور نیستند طبق تجویز حاکمیّت با هم رابطه داشتهباشند، مجبور نیستند از خانه که بیرون میروند نگران باشند که پلیس چه کارشان خواهدکرد. چه خوب که حریم افراد حرمت دارد.
چه خوب که مردم دیگر از دولت نمیترسند، بلکه دولت از مردم واهمه دارد.
چه خوب که با اکثر کشورهای دنیا دشمنی آشکار یا پنهان داریم؛ آنها همه بد هستند. ما همه خوبیم.
چه خوب که دیروز ذلیل بودیم و امروز عزیزیم. دیروز مثل نوکرشان بودیم که بدون ویزا به مملکتشان میرفتیم، امروز ویزا میخواهیم و نمیدهند.
چه خوب که دهان آمریکا را صاف کردیم و هیچ غلطی نتوانست بکند و نمیتواند هم. چه خوب که در دنیا یاور مظلوم و دشمن ظالم هستیم. چه خوب که نژادپرست نیستیم.
چه خوب که تمامیت ارضیمان را حفظ میکنیم و حتّی به گستراندنش هم میاندیشیم، امّا این یکی بین خودمان بماند.
چه خوب که آپولو هوا میکنیم و انرژی هستهای داریم. به مصیبتش میارزید.
چه خوب که طبقهی ممتازی که پاسخگوی هیچ کس نباشد، دیگر نداریم. ثروتاندوزان قدرتمندی که مردم را خوار میشمردند، یا فرار کردند یا اعدام شدند. دیگر وجود ندارند.
چه خوب که آن بنیادهای طاغوتی فرو ریختند و به جای آنها بنیاد شهید و بنیاد مستضعفان داریم.
چه خوب که چیزهایی برای صادر کردن داریم و چه خوب چیزهایی برای صادر کردن داریم: نفت و بنیادگرایی. هم خودمان مصرف میکنیم و هم به بقیه میفروشیم.
چه خوب که دولت پاسخگوی مردم است، قانونها شفّافند و در دسترس همگان.
چه خوب که اسرائیل را به رسمیت نمیشناسیم و فلسطین را حمایت میکنیم. برای آیندهی فلسطین هم برنامهریزی کردهایم.
چه خوب که داد زدیم، داد زدن را چه خوب یاد گرفتیم. آنها چه میگویند؟ صدایشان را نمیشنویم.
چه خوب که دیروز اسیر بودیم و امروز آزادیم، رسانههای آزاد داریم، اقتصاد آزاد داریم، هوای آزاد داریم و سقوط آزاد.
چه خوب که حکومت علوی داریم، که منتقدش را مجال میدهد، مخالفش را نمیکشد، و به مجیزگویی محتاج نیست.
چه قدر ما خوبیم. چرا ما این قدر خوبیم؟ ما کی به این خوبی شدیم؟ از بدو خلقت. خدا خاک ما را با گلاب گل کرد.
چه کردیم ما. دنیا هنوز متعجّب است. ما را نمیفهمند. ما از زمانهمان فراتریم. ارزش ما فردا معلوم میشود و هر فردایی را فرداییست، تا فردای قیامت.