توی این عالم و آدم
چرا هیچ کس فکر  کس نیست
توی این باغ پر از گل
چرا غیر خار و خس نیست
آخرین سکوت دلگیر
پس چرا شکستنی نیست
چرا این زنجیر ظلمت
از کفم گسستنی نیست