چه مغرورانه اشک ريختيم چه مغرورانه سکوت کرديم چه مغرورانه نبخشيديم.. چه مغرورانه محبت را از يک ديگری دريغ کرديم، غرور هديه ي شيطان بود و عشق هديه ي خداوند، هديه ي شيطان را به هم تقديم کرديم و هديه ي خدا را از هم پنهان کرديم.!
من اینجا چه می کنم؟
دست نوشته ای که تا لحظه ای پیش فقط خودم می خواندم
درباره وبلاگ
saman yazdani سامان یزدانی